• Wydłużona sylwetka sięgająca do połowy łydki, nadająca płaszczowi szeroką, przypominającą sukienkę proporcję, która sprawdza się zarówno noszona rozpiętą, jak i zawinięta.
• Szeroki, ustrukturyzowany kołnierz sięgający wysoko z tyłu szyi i opadający w głęboką klapę – rodzaj detalu, który zachowuje swój kształt bez potrzeby poprawiania.
• Tkanina ma miękki drapowany układ i chłodny w dotyku materiał, który opływa ciało zamiast dodawać objętości, dzięki czemu warstwuje się czysto na grubszych dzianinach bez utraty kształtu.
• Luźny w ramionach i rękawach, z delikatnym rozszerzeniem linii A od talii – porusza się swobodnie i nigdy nie sprawia wrażenia sztywnego.
• Boczne kieszenie są wystarczająco głębokie, by faktycznie z nich korzystać, a ich umiejscowienie sprawia, że boczny szew wygląda czysto od przodu.

Ten płaszcz wpasowuje się bezpośrednio w garderobę, która już zawiera dopasowane spodnie i proste podstawy – wykonuje ciężką pracę, więc reszta stroju nie musi. Modelka nosi go rozpiętego na dopasowanym białym topie i szerokich spodniach w prążki z mokaszynami, co jest dokładnie właściwą równowagą: coś luźnego pod spodem, coś z odrobiną struktury na dole. Ta kombinacja równie dobrze sprawdza się z prostymi dżinsami i prążkowaną bluzką z długim rękawem na weekendowy wypad, lub narzucona na sukienkę koszulową na swobodną kolację. Wydłużony krój sprawia, że naturalnie pasuje do szerokich lub prostych sylwetek, a nie do czegokolwiek dopasowanego u dołu – spodnie wpuszczone w buty znikłyby pod nim. To rodzaj płaszcza, który nosi się na zmianę od wczesnej jesieni aż do późnej zimy, nie dlatego, że próbuje być wyrazisty, ale dlatego, że pasuje niemal do wszystkiego, co już wisi w garderobie.